و باز زلزله...

شاید باورش سخت باشه ولی دیشب حدو ۴۵ دقیقه بامداد سه شنبه زلزله اومد و چه زلزله ای! انگار هیچ چیز قرار نیست بیدارمون کنه جز زلزله؛ اگه زیر آوارش زنده زنده دفن نشیم، شرایط این روزای حامعه دفنمون خواهد کرد. تا همین دیروز یه عده مون از گرونی بنزین فریاد زدیم و امروز یه عده مون اونا را فتنه گر خوندیم و دست مریزاد گفتیم که خوب شد گرون کردند. واقعاً عجب مردمی هستیم ما ایرانی ها. کاش سواری از موج احساسات مردم یه روزی تموم بشه و هیچگاه اونها را برای مطامع حکومتی مقابل هم قرار ندیم. و ما چه قدر فراموشکارهای بزرگی هستیم و دولت ها چه با غرور در سایه مرگ ها و درودهای ما به همدیگر همچنان بر اسب مراد می تازند؛ از فردا همه فراموش می کنند این مردم را و می بینم که فقر و فلاکت چمبره خود را بر زندگی این انسان های نجیب می گستراند. و حاکمان نیز فراموش می کنند این نسل شعار زده تخدیر شده را.

کاوه ای دیگر نمی آید امید کاشکی اسکندری پیدا شود

و باز زلزله...