و باز محمدعلی بهمنی

با همهی بی سر و سامانیام
باز به دنبال پریشانیام
.
طاقت فرسودگیام هیچ نیست
در پی ویران شدنی آنیام
.
آمدهام بلکه نگاهم کنی
عاشق آن لحظهی طوفانیام
.
دلخوش گرمای کسی نیستم
آمدهام تا تو بسوزانیام
.
آمدهام با عطش سالها
تا تو کمی عشق بنوشانیام
.
ماهی برگشته ز دریا شدم
تا تو بگیری و بمیرانیام
.
خوبترین حادثه میدانمت
خوبترین حادثه میدانیام؟
.
حرف بزن ابر مرا باز کن
دیر زمانی است که بارانیام
.
حرف بزن، حرف بزن، سالهاست
تشنهی یک صحبت طولانیام
.
ها به کجا میکشیام خوب من؟
ها نکشانی به پشیمانیام!